7 Levels of Success

Van burn-out en bore-out naar talentscout!

By 23 april 2017 februari 21st, 2018 No Comments

4 april 2017

Re-integratie Ik heb lange tijd thuis gezeten met een burn-out, niet wetend hoe ik slimme stappen zette naar herstel. Opgebrand, futloos, zonder doelen of nieuwe ideeën. Omdat het re-integratiebureau onvoldoende hulp bood in het proces naar herstel, schreef ik zelf bedrijven aan, op zoek naar een re-integratieplek in mijn oude werk: op kantoor. Uiteindelijk startte ik op de administratie van een zorginstelling, zonder begeleiding, en klopte ik twee ochtenden in de week getallen in Excel bestanden. Eenvoudig werk in twee dagdelen, met fijne collega’s, dat moet toch lukken? Het geestdodende mentale werk, in één houding zittend achter een bureau, trok al mijn energie weg. Ik sliep niet meer, kon overdag mijn ogen open moeilijk open houden, voelde me een wrak. Noodgedwongen ben ik na zes weken gestopt.

Onderzoek Uiteindelijk werd ik aangemeld voor een zeer uitgebreid onderzoek naar mijn persoonlijkheid, IQ en interesses. Nu kwam naar voren dat een baan in het onderwijs of als persoonlijk begeleider bij mij zou passen. Het onderzoek maakte wat bij mij los. Met mensen, begeleiden, van betekenis zijn. Daar kreeg ik warme gevoelens bij, mijn hart maakte een sprongetje. Ik zag de verbanden in mijn leven. In de laatste jaren van de basisschool trok ik naar de klasgenoten toe die door anderen gepest werden. Ik bemiddelde op het voortgezet onderwijs als er iemand buiten de groep dreigde te vallen. Ik had op het werk meer belangstelling voor het persoonlijke welzijn van collega’s dan voor cijfers. Verdorie, die begeleider, dat ben ik!!!!

Bore-out Ik had een zakelijke uitstraling en kon een hbo qua denkniveau prima aan, constateerden de onderzoekers, maar gezien mijn energieniveau werd omscholing op het mbo richting welzijn voorgesteld. Dit traject kon gefinancierd worden. Alles in mij zei dat dit geen goed idee was. Ik had op school en bij avondopleidingen ervaren dat ik inzak als ik de stof niet interessant genoeg vind. Ik ben in de les afgeleid, maak mijn huiswerk niet, loop achter. In de door mij zelf gekozen schriftelijke opleidingen haalde ik met gemak diploma’s in 1/3 van de tijd die ervoor stond. Het risico op een bore-out op het mbo was te groot. Het klopte niet.

Focus Omdat ik door het onderzoek een andere focus kreeg, zag ik in de krant ook banen die mij normaal niet waren opgevallen. Op een dag ontdekte ik de vacature van financieel medewerker in de verslavingszorg. De medewerker mocht de financiën van verslaafden bijhouden en gesprekken voeren over hun uitgaven. Dat leek mij de beste opstap om van mijn oude vak in de administratie over te stappen naar een richting in de zorg en welzijn. Ik stuurde een sollicitatiebrief.

Werkomgeving In het aannameproces mocht ik een ochtendje meelopen met de maatschappelijk werkers en kennis maken met verslaafden. De organisatie wilde zo kijken hoe de verslaafden en ik op elkaar zouden reageren. Ik mocht aanwezig zijn bij de balie waar verslaafden urine inleverden voor testen en methadon uitgereikt kregen. Toen één persoon een plastic lepeltje in zijn eigen urine stak, aflikte en mij uitdagend aankeek, verblikte of verbloosde ik daar niet van. Ik maakte een goede indruk.

Verlangen In die werkomgeving, op die dag, werden mijn ogen geopend en mijn verlangen aangewakkerd. Ik had goed gekeken naar de medewerkers, hoe ze handelden, wat ze zeiden, hoe de verslaafden op hen reageerden. Ik voelde verlangen om ook die maatschappelijk werker te zijn en begeleiding te bieden. Ik wou de verantwoordelijkheid hebben voor het hele traject en niet voor de financiën. Toen ik gebeld werd dat ik was aangenomen als financieel medewerker bedankte ik voor de functie. Binnen een week schreef ik mezelf, 36 jaar oud, in voor de hbo-deeltijd opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening bij de Hogeschool van Amsterdam.

Dream2Work Dat was het begin van mijn nieuwe loopbaan en vijf hbo opleidingen in begeleiding, ondernemerschap en bedrijfskunde. Waarin ik met vallen en opstaan, gedreven en geïnspireerd, door de combinatie van werk en studie ontdekte waar ik voor wil gaan staan. Zonder nieuwe bore-out, of burn-out en ik sta niet meer alleen. Nu ben ik de voorzitter van Dream2Work, met een fantastisch team van jonge en meer ervaren mensen en samen bouwen we het systeem waarmee jongeren al in het voortgezet onderwijs in werkomgevingen komen waar hun hart sneller van gaat kloppen. Dream to Work.

Jolanda van Duin is founder van Dream2Work en blogger over sociaaleconomische vraagstukken voor jongeren en bedrijven in de aansluiting onderwijs en arbeidsmarkt. Zij deelt ervaringen vanuit jongeren netwerkorganisatie Dream2Work Haarlem en Den Helder.

Haarlem, 4 april 2017