7 Levels of Success

Uitsluiting en wat we van jongeren kunnen leren

By februari 21st, 2018 No Comments

Over bedreigingen én kansen voor Nederland – 30-01-2017

Amerika Met verbijstering lees ik de berichten over Trump en zijn besluit om mensen uit 7 landen te weren in Amerika. Onverwachts, in één keer staan mensen die sinds jaren wonen en werken in Amerika in hechtenis op het vliegveld. Ik kan bijna niet geloven dat het vandaag de dag gebeurt. Het gebeurt.

Angst Alle gebeurtenissen van de laatste tijd dwingen me om naar mezelf te kijken. Wat vind ik er van? Wie ben ik eigenlijk? Waar geloof ik in? Ik zie de angst en frustratie van mensen en de reacties waarin mensen zich als oplossing tegen elkaar keren i.p.v. zich tot elkaar wenden. Ik voel me bedreigd. Niet door moslims, maar door mensen om mij heen en mensen in machtige posities die zich tegen elkaar gaan keren.

Jongeren En terwijl ik zo in gedachten ben, krijg ik een beeld van een bijeenkomst uit 2014 waarin we met jongeren van 13 tot 26 jaar, van praktijkonderwijs tot hbo, een brainstorm hielden over de kansen en bedreigingen van de stad Den Helder. Op memoblaadjes schreef iedereen de kansen en bedreigingen die hij of zij zag voor de stad en deze blaadjes plakten we op een flapover. We vroegen aan alle jongeren om één thema aan te wijzen, dat voor hen de grootste bedreiging is. En de grootste kans. En om deze ook verder uit te werken.

Pesten Met een grote meerderheid kwam pesten als grootste bedreiging in de stad naar voren. Pesten zorgt voor iedereen voor het gevoel van onveiligheid. Jongeren vertelden dat ze niet weten waar ze aan toe zijn. Dat docenten geen duidelijke regels hebben die ze hanteren in de klas. Daardoor weten jongeren niet wat van ze verwacht wordt en spreken ze elkaar daar ook niet op aan. Naast duidelijkheid van docenten als eerste, zagen jongeren meer oplossingen om met het probleem aan de slag te gaan.

Stadsindeling Als grote kans zagen zij het meedenken over stadsindeling. Meedenken over het winkelbestand, meedenken met ondernemers. Dat zij dit als grootste kans zagen verbaast me niet. Jongeren dragen geen rugzak vol met teleurstellingen en rancune. Ze kijken vooral naar de toekomst en vragen zich af hoe ze zelf bij kunnen dragen om kansen te creëren. Ze willen meedenken en meedoen. Dat zij het lastig vinden om deze wens in de praktijk vorm te geven, is een ander verhaal. Daar kom ik een ander stuk op terug.

Nederland Als ik de brainstorm van jongeren doortrek, dan zie ik uitsluiting als de grootste bedreiging voor Nederland. En ook de hoop, de kans, dat we tot grotere en uitdagende resultaten kunnen komen als we de handen in één slaan voor de landsontwikkeling. Met alle partijen. Met iedereen die nu uitsluit, met iedereen die nu uitgesloten wordt. Met iedereen die nog aan de kant staat en zijn mond houdt. Zij aan zij, bij elkaar komen én op grote flapovers neerschrijven hoe we willen dat Nederland zich gaat ontwikkelen. Wie doet mee?

Jolanda van Duin is founder van Dream2Woik en blogger over sociaal-economische vraagstukken voor jongeren en bedrijven in de aansluiting onderwijs en arbeidsmarkt. Zij deelt ervaringen vanuit jongeren netwerkorganisatie Dream2Work Haarlem en Den Helder.

Haarlem 30 januari 2017